tag:blogger.com,1999:blog-15507324630809446372012-02-16T02:24:25.817-08:00میثم رضاوندhttp://www.blogger.com/profile/07551244647116368781noreply@blogger.comBlogger131100tag:blogger.com,1999:blog-1550732463080944637.post-49350994395399156972008-04-11T22:49:00.000-07:002008-04-12T07:49:51.498-07:00انگار با هزار امید شدم نا امید ترین و با هزار خنده شدم عبوس ترین ... برای عزیزی می نویسم که این بزرگوار منو دلیل اصلی سیاهی این وبلاگ دونسته و تأثیر پذیری من از اتفاقات اطراف رو هم خیلی ها ناشی ازنوع برخود من با این اتقاقات می دونن ...<br />اما باید بگم که این روزها از همیشه امیدوارترم – حداقل درباره ی خودم – و تلاش، داره برای من تبدیل به بزرگ ترین ارزش می شه .<br />اما اون چیزی که مهمه اینه که صحبت از من نیست؛<br />... <span style="color:#ffcc66;">ز من کمتر سخن گویم که ماییم/ رها کرده خودِ خودخواه و من ها</span> ...<br />صحبت از قصّه تلخه جوونیه به اسم « جوان ایرانی » ، و حکایتِ بهانه و بهونه برای هر مدل غصّه خوردن این نوع از جوون !<br />اتفاقات دور و اطراف، پیشامد های کوچیک و بزرگ و هزار سووال بی جواب و بی پاسخ ، انگار آتش که زمونی برای ما مقدس بود شده بلای جون نسلی که معروف به «نسل سوخته» ست ، و انگار سالهاست که دارن قطره قطره و گاهی بشکه بشکه روی اون مقدس آتش آب می پاشن و آتش تازه به پا می کنن و این نسل هیمه های این آتش عظیم ...<br />قصّه ی من نیست ، غصّه ی منه و درد من ...<br />درد تو ...<br />درد ما ...<br /><span style="color:#ffcc66;">مرد را دردی اگر باشد خوش است<br />درد بی دردی علاجش آتش است</span> .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1550732463080944637-4935099439539915697?l=duzakh.blogspot.com' alt='' /></div>میثم رضاوندhttp://www.blogger.com/profile/07551244647116368781noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-1550732463080944637.post-74250814357853263422008-03-04T21:42:00.000-08:002008-03-04T21:48:54.886-08:00<span style="color:#cc9933;">... ایمان نخواهم آورد به پایان فصل سرد ...<br /></span>باور نمی کنم که این بارهم باید با عزا سال را شروع کنم ... با عزای مادر بزرگی که هیچ وقت نبودش را باور نخواهم کرد ... این روزها همه ی فکرم و خیالم پر از مادر بزرگ است ، مادر بزرگی که « مادر » بود و مادری که بزرگ بود ... مادر بزرگ بود ...<br />رفت بی اینکه دلی را تیره و یادی را تلخ کند ، رفت بی هیچ دلبستگی به این کره ای که خاک است و خاک است و خاک ... او از سلاله ی پاکان بود ، پاکانی که مهر، حرف و رنگ اول آخرشان بود ....<br />20 روز گذشته است و من هنوز ناباورم و نمی توام باور کنم ، باور کنم که ...<br />پایان فصل سرد چه سرد است این سال ها، چه سرد، سرد، سرد ...<br /><span style="color:#cc9933;">...</span> <span style="color:#cc9933;">ایمان نخواهم آورد به پایان فصل سرد...</span><br />نخواهم آورد <span style="color:#cc9933;">...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1550732463080944637-7425081435785326342?l=duzakh.blogspot.com' alt='' /></div>میثم رضاوندhttp://www.blogger.com/profile/07551244647116368781noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1550732463080944637.post-8080925930305027352008-01-14T03:40:00.000-08:002008-01-14T03:46:43.702-08:00بعد از یه مدت طولانی دوباره به این مجازستان برگشتم ، اتفاقات دنیای واقعی و پیشامدهای خوب و بدی که برام پیش اومد تا حدی منو از این دنیا دور و شاید تا حد بالایی از ذهن دوستان اینترنتیم پاک کرد ، و حالا با دنیایی سرشار از امیدواری به خونه ی قدیمیم برگشتم ...<br />برای جشن بازگشت از متن دوست نو یافته ی قدیمیم ! <span style="color:#ffcc33;">سمیرا</span>ی عزیز استفاده می کنم و قلم زیبا و سبزش، امیدوارم هرجا که هست خوشحال و سبز و جاودان باشه – به امید دیدار دوباره ش - :<br /><br />« <span style="color:#ffffcc;">خدايا! مگذار روزي فرا رسد که براي يک خود ساختگي بودن به جاي خود ساخته بودن بکوشم .ياريم کن تا تمرين کنم هر روز خود بودن و خوب بودن را تا به آن خود خوب خدايي خويش نزديک شوم .<br />اين است خواسته ي من: آني باشم سرشار از دوست داشتن و بگدازم از درد هاي بزرگ ونبينم پستي هاي اندک را / نخواهم هيچ چيز ناچيز را و مپيچم از رنجهاي هيچ/ دوست بدارم تورا بي چشمداشت بهشت و عصيانگر باشم بي هراس ويراني / جسجو گر باشم بي باک از حيراني /ببينم و نگاه کنم بي ترس از گناه و نپذيرم هيچ يقيني را بي ترديد / زندگي کنم پيش از انکه بميرم و بميرم پيش از انکه بردگي کنم/ آزاد بنده ي تو باشم / فقط بنده ي تو باشم و آزاد/ شاد باشم اما نه بي درد /آرامش داشته باشم اما نه بي خيال/خوش باشم اما نه تنها /خود باشم اما نه خود خواه</span>...»<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1550732463080944637-808092593030502735?l=duzakh.blogspot.com' alt='' /></div>میثم رضاوندhttp://www.blogger.com/profile/07551244647116368781noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-1550732463080944637.post-3790800574090950692007-11-15T05:07:00.000-08:002007-11-15T05:14:02.187-08:00<div align="justify">شبا و روزا بی دلیل و بی حوصله سپری می شن ، انگیزه ی نداشته بی حوصلگی می آره و شهر سوخته خاطره ی هزارساله ی تاریخ رو برات مرور می کنه .<br />من یک ایرانیم با بی نهایت تاریخ و بی نهایت کمبود . روی خاکی زندگی می کنم که مشیری می گفت از آلودگی پاکه و اخوان عشق و ایمانش به این خاک در دو گیتی هم نمی گنجید ولی حالا با همه ی ارادتم به ایران دلم نمی خواد روی این خاک قدم بزنم ، دلم نمی خواد با حسرت به داریوش و کورش فکر کنم و غصه ی « دو قرن سکوت » رو بخورم .<br />من ساکن ایران هستم جایی که مولانا و فارابیش رو دارن ازمون می گیرن و زمین و آسمونش رو به نام دین سند به نام خودشون می زنن و به رسم همین دین و مذهب زندان می سازن و آزادی نداشته رو جار می زنن ... جایی که حقیقت ذبح شرعی می شه ...<br />روزا و شبا بی دلیل و بی حوصله سپری می شن و من دلیلی برای بودن و دیدن و نبودن و ندیدن ندارم ...<br /><br /><span style="color:#ffcc66;">قصه ي روز و شب من سخني مختصر است * روز در خواب خيالاتم و شب تا به سحر بيدارم</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1550732463080944637-379080057409095069?l=duzakh.blogspot.com' alt='' /></div>میثم رضاوندhttp://www.blogger.com/profile/07551244647116368781noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1550732463080944637.post-45122204208836896832007-10-30T01:13:00.000-07:002007-10-30T01:21:36.775-07:00<div align="justify"><br /><span style="color:#ffcc66;">- تنها یک یاد -</span><br />مثل همیشه یاد حسین منزوی بودم ، رفتم سراغ « از ترمه و تغزل » اونچه که در اولین نگاه دیده شد صفحه ی 163 ، غزل 200 از دفتر «با عشق در حوالی فاجعه » بود - قصه ی حال همیشگی- و نوشتم :<br /><br />تمام حادثه یک توده هیمه بود وشرر<br />و آنچه ماند زمن خاک بود و خاکستر<br />بدل به دود شد آنهم که بود در ذهنم<br />از آن تناور پر میوه سبز بارآور<br />وزآن پرنده ی آبی که آشیانش را<br />گرفته بود دو دستم-دوساقه ام- در بر<br />از آن حروف درخشان که بر زمرّد من<br />شعاع سوزنی صبح می نگاشت به زر<br />بدل به دود شد آری هرآنچه بود به جا<br />از آن درخت که من بودم- آن منِ دیگر<br />و آنچه خاطره ی آخرین ِ من بوده ست :<br />همه کشاکش اره همه نهیب تبر<br />□<br />نه هیچ می نگرم دیگر و نه می شنوم<br />نه بر گلم نظری هست و نز پرنده خبر<br />مرا به گردش تقویم و راز فصل چه کار؟<br />که نز خزان خطرم هست و نز بهار ثمر<br />□<br />درخت های جوانتر! مرا به یاد آرید<br />در آن بهار که گل می کنید رنگین تر<br />نسیم های جوانتر حرامتان جز دوست<br />به جای خالی من دیگری نشیند اگر<br />□<br />به باد می روم و می روم ز یاد شما<br />وزان شود چو به خاکسترم نسیم سحر<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1550732463080944637-4512220420883689683?l=duzakh.blogspot.com' alt='' /></div>میثم رضاوندhttp://www.blogger.com/profile/07551244647116368781noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1550732463080944637.post-29587822745190928672007-10-02T12:37:00.000-07:002007-10-02T15:16:29.102-07:00<span style="color:#ffcc66;">برادر، چراغ ها را باید روشن کرد.<br />من از تو برای طلوع، بی تاب ترم .<br />بگذار این مذهب جادو، در روشنی بمیرد.<br />تا « مذهب وحی » را ببینم .<br />چهره ی « علی» در روشنایی ، زیبا و خدایی است .<br />به تو و من – بی مذهب و مذهبی – هر دو ،<br />علی را در تاریکی نشان داده اند .</span> [1]<br /><br /><a href="http://bp2.blogger.com/_mz_2BK1SzLg/RwKi0C3-zxI/AAAAAAAAAA0/XLj3IKNIlUQ/s1600-h/p05.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5116831141654875922" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_mz_2BK1SzLg/RwKi0C3-zxI/AAAAAAAAAA0/XLj3IKNIlUQ/s320/p05.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">شب بیست و یکم رمضانه، مثل هر سال حال و روز خوبی ندارم ، برخلاف رسم معمول نوحه گوش نمی دم ، صدای استاد شجریان می یاد:<br />حجاب چهره ی جان می شود غبار تنم<br />خوشا دمی که ازین چهره پرده برفکنم<br />دلم نمی خواد برم تو این حسینیه ها جوشن کبیر بخونم ، خیلی از ماها حتی نمی دونیم معنی این دعاها چیه ، پس بذارید امشب برای خودم عیان کنم که چرا آمدم و کجا بودم :<br />عیان نشد که چرا آمدم کجا بودم<br />دریغ و درد که غافل ز کار خویشتن بودم<br />علی ...این اسم لرزه به اندامم میندازه ، نه از این جهت که از علی می ترسم نه، به این خاطر که مسوولیت شیعه بودن و علی وار زندگی کردن رو به یادم میاره ، البته شیعه نه به معنای شیعه ی امروزی ، دوستی بهم می گفت که مذهب تو مذهب تشسّنه ( ترکیب تشیع و تسنن ) و تازگی عزیز دیگه ای پیشنهاد داده که اسم مذهبم رو بذارم « تشنج » ، ولی من واقعا مسلمونم ... اما جور دیگه ...<br />امشب برای درد فرق سر علی گریه نمی کنم ، درد علی درد دیگه ای بود ، اینو من نمی گم ، دکتر می گه، دکتر علی شریعتی : « این درد علی نیست ؛ دردی که چنان روح بزرگی را به ناله در آورده است تنهایی است که ما آن را نمی شناسیم ! باید این درد را بشناسیم . نه آن درد را که علی درد شمشیر را احساس نمی کند و ما ... درد علی را احساس نمی کنیم ... » [2]<br />این روزا مطمئن باشید که علی دردمندتر از اون روزیه که فرقش شکافته شد ، مملکت گل و بلبل ما درد داره ، علی درد داره ، علی تنهاست ... علی ... علی ... علی ...<br />...<br /><span style="color:#ffcc00;"><span style="color:#ffcc66;">« از علی مست خدا گوش کن این نادره را<br />آنکه از ناب شرابش همه هوشیار شوند<br />خفتگانند همه مردم و در غفلت غرق<br />چون بمیرند رود غفلت و بیدار شوند . »</span> </span>[3]<br />-------------------------------------------------------------------------------<br /><span style="font-size:85%;">[1] دکتر علی شریعتی – مجموعه آثار 33 – ص 1278<br />[2] دکتر علی شریعتی – علی تنهاست<br />[3] استاد مهدی اخوان ثالث ( م.امید )<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1550732463080944637-2958782274519092867?l=duzakh.blogspot.com' alt='' /></div>میثم رضاوندhttp://www.blogger.com/profile/07551244647116368781noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-1550732463080944637.post-61741672159550316352007-09-26T11:46:00.000-07:002007-09-26T11:53:54.211-07:00<div align="justify"><span style="color:#ffcc00;">... [ یعد از یک ماه ] ...</span><br /><br />من اکنون ایستاده ام و خود را می نگرم<br />که دارم از پس تکه ابرهای نمودین خویش سر می زنم .<br />طلوع خود را می نگرم<br />و خود را به نرمی و رضایت،<br />غرق لذت و امید ،<br />تسلیم او می کنم.<br />او که مرا می مکد<br />و من همچنان ساکت می مانم تا تمام شوم !<br />نسیم امید بر چهره ام می وزد و من،<br />در نشئه ی مطبوع نیست شدن هایم<br />غرقه در شکر و اشک<br />در انتظار آنم که از آن پر شوم<br />احساس می کنم که آن چه اکنون در من می جوشد،<br />سراپایم را فرا می گیرد ،<br />تمام « هستن » م را لبریز می کند.<br />همه ی لکه هایی را که از اثر انگشتان طبیعت<br />بر دیواره های « بودن» م مانده بود، می زداید.<br />مرا در خود می شوید.<br />دیگرم می سازد و من ،<br />گرم این لذت دردآمیز تولد خویش،<br />ساکت مانده ام.<br />اما نمی دانی !<br />این که در من فرا می رسد به عظمت همه ی این هستی است ،<br />چه می گویم ؟<br />به عظمت ابدیت است .<br />به عظمت مطلق است و به هراس بی کرانگی !<br />سنگینی آفرینش را دارد و جلال خدا را<br />و « بودن » من ،<br />این قفس تنگ و نا توان ،<br />گنجایش آن را ندارد .<br />احساس می کنم که در خود فرو می شکنم ،<br />نمی دانم چیست ؟ اما بی تابم .<br />« دکتر علی شریعتی »<br /><br />--------------------------------------------------------------------------------<br /><span style="font-size:85%;color:#ffcc66;">!!!◄ دوستانی که لطف می کنن و برای این کمترین پیام می ذارن ، خواهش می کنم موقع نوشتن آدرس وبلاگ نوشتن http:// قبل از www رو فراموش نکنن، چون متأسفانه محیط blogger جوریه که اگه آدرس به این صورت نوشته نشه لینک داده نمی شه ، دوستانی تو پست قبلی لطف کردن و پیام گذاشتن و من نمی دونم که آدرس وبلاگ این دوستان گلم چیه و برای همین نمی تونم برای عرض ادب خدمتشون برسم ، اگه آدرس رو کامل بنویسین ممنونتون می شم ...<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1550732463080944637-6174167215955031635?l=duzakh.blogspot.com' alt='' /></div>میثم رضاوندhttp://www.blogger.com/profile/07551244647116368781noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1550732463080944637.post-17276172399443385322007-08-12T15:13:00.000-07:002007-08-14T15:58:42.841-07:00شهسواران در غبار فتنه گم گشتند و رفت<br />نامشان از یادها تصویرشان از قاب ها (1)<br /><br /><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5097945712145122418" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_mz_2BK1SzLg/Rr-KnXiixHI/AAAAAAAAAAk/MOxtmua7XjM/s400/1186024879.jpg" border="0" /><br />یک هفته ای ست که خبری از یک فاجعه به دستم رسیده است ...<br />هنوز باورم نمی شود ، یادگار و شاهکاری از عظمت و قله ی تاریخ خوشنویسی ایران یعنی میرزا غلامرضا اصفهانی ... چه بگویم ... خط میرزا را در مسجد سپهسالار ( مطهری امروز ) معمار بی هویتی نابود کرد ... کتیبه ی بی نظیری که میراث خوشنویسی ماست، تاریخ ماست، هویت ماست ... باورم نمی شود ...<br />میرزا غلامرضا، کسی که نامش برایم روحیه ست، کسی که سالها با او زندگی کرده ام، با خط اش و با همه ی وجودش ... قدرت او را هیچ کس در تاریخ خوشویسی ما ندارد و نخواهد داشت ( شکسته می نویسم، شرمنده ام دوریش ) ... سیاه مشق هایش – سفر به دنیای سیاه مشق، یادش به خیر –.<br />نمی دام فریاد بزنم و با دست بر سر بگوبم یا خرخره ی آن معمار را بجوم ...<br />دیگر نمی شود نوشت ...نمی شود نوشت ...<br />شرمنده ام میرزا ... شرمنده از این مردم و از این روزگار ...<br /><br /><div align="justify"><br /></div><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 335px; CURSOR: hand; HEIGHT: 441px; TEXT-ALIGN: center" height="501" alt="" src="http://i2.tinypic.com/t679md.jpg" border="0" /><br /><p><br />نمی دانم چرا کسی چیزی نگفت ...<br />چه شکر هاست در این شهر که قانع شده اند<br />شاهبازان طریقت به مقام مگسی (2)<br />------------------------------------------------------------------------------------ </p><p><span style="font-size:78%;">(1) یدا... بهزاد کرمانشاهی</span></p><p><span style="font-size:78%;">(2) حافظ</span></p><p><span style="font-size:78%;">این خطا استاد از وبلاگ <a href="http://khat.blogfa.com/">رضا شیخ محمدی</a> عزیز و بزرگوار انتخاب شده است</span> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1550732463080944637-1727617239944338532?l=duzakh.blogspot.com' alt='' /></div>میثم رضاوندhttp://www.blogger.com/profile/07551244647116368781noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-1550732463080944637.post-55950072870508099082007-08-07T15:16:00.001-07:002007-08-08T11:58:12.723-07:00<span style="color:#cc9933;">هفدهم امرداد ماه ، روز خبرنگار </span><br />فلک به مردم نادان دهد زمام مراد<br />تو اهل دانش و فضلی همین گناهت بس<br />امروز روز خبرنگار است و این روزها جشن با شکوه « شرقی » ای برپاست به پاسداشت این روز !<br />« شرق » هم بسته شد، و در هیاهوی بازار انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است .<br />قانون تعیین کرد که « شرق » بسته شود، همانطور که « هم میهن » و دیگران بسته شدند و دانشجویان به بند کشیده شدند و ...<br />اما کدام قانون و به کدام حق ؟<br />مشخصاً در این شیوه ی وضع قانون ، « حق » تعریفی ندارد ، همانطور که تعدد آرا ( پلورالیسم ) . یعنی این جامعه عملا مدنی نیست ، « جامعه ی مدنی » این دوخصلت عمده و اصولی را دارد ، یکی تکثر و پلورالیسم در معرفت و مشی سیاسی و دیگری مبنایی برای مشروعیت حقوق . مبینای مشروعیت حقوق هم توافق و قرار داد و رضایت عامه است. این تئوری می گوید شما وقتی می توانید حقی را از من بگیرید که من و شما در تعریف حقوق مشارکت کرده باشیم ، و این تعاریف یک جانبه و یک سویه و بر مبنای هوس این یا آن یا یقین و ظن این یا آن پدید نیامده باشد، بلکه توافق و رضایت عامه پشتوانه ی آن باشد . (1)<br />اما متأسفانه در جامعه ی ما هیچ قانونی این دو مؤلفه را دارا نمی باشد . و حتی با طرح مفاهیم و مسائلی از این دست به شدت برخورد می شود ، مفاهیم گره گشایی همچون : سکولاریسم ، پلورالیسم و...<br />اما :<br />چه جور ها کشیدند بلبلان از دی<br />به بوی آنکه دگر نو بهار باز آید!<br />-------------------------------------------------------------------------------------<br /><span style="font-size:85%;">(1) برای توضیح بیشتر رجوع کنید به : «اخلاق خدایان »/دکتر عبدالکریم سروش /انتشارات طرح نو .</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1550732463080944637-5595007287050809908?l=duzakh.blogspot.com' alt='' /></div>میثم رضاوندhttp://www.blogger.com/profile/07551244647116368781noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1550732463080944637.post-54594899929678731742007-08-03T13:59:00.000-07:002007-08-03T14:54:08.958-07:00<div align="justify"><span style="color:#cc9933;">چهاردهم مرداد ، مشروطیت صد و یک ساله می شود ...</span></div><div align="justify">درباره ی معنی لغوی کلمه ی مشروطیت دکترعلی شریعتی در « تشیع علوی و تشیع صفوی » بیان می کنند که چنین کلمه ای به عنوان اصطلاح نداریم، نه در عربی و نه در فارسی. آنچه مسلم است این کلمه را به جای یک اصطلاح خاص اروپایی( وآن ایام بیشترفرانسوی) ساخته اند و چنانکه گفته اند در ازای اصطلاح constitutionnel که به معنی رژیم مبتنی بر قانون اساسی است ( در برابر رژیم مبتنی بر اراده ی فردی ) . ولی Constitution که به معنی قانون اساسی است با لغت شرط و مشروط تناسبی ندارد. فکر می کنم روشنفکران فرنگی مآب آن زمان که تازه کار بودند کلمه ی Constitution را با کلمه ی مشابهش یعنی Condition عوضی گرفته اند که به معنی شرط است ! اگر چنین باشد، چه اشتباه درستی ! » اشتباه درست از این جهت که صدر اعظم آمد و به انقلابیون ابلاغ کرد که قبله ی عالم موافقت فرمودند که شما برای مجلس عدالتخانه وکیل انتخاب کنید، اما مشروط بر اینکه وکلاتان در امور سیاسی مملکتی دخالت نکنند ! مشروطه یعنی همین ! ...<br />اما در مورد مشروطه و شرح وقایع و احوال آن « دکترعبدالحسین زرین کوب » در «روزگاران» بهتر از همه گفته اند که به دلیل اینکه اسناد و اطلاعات مربوط به آن به طور علمی و منظم نشر نشده است و تا این اتفاق نیفتد هرگونه اقدام در شناخت و ارزیابی ماهیت آن ، نویسنده را در مظان اشتباه قرار می دهد و در معرض اتهام خطای عمد یا غیر عمد ، پس به هیچ تعریفی در باره جنبش مشروطه و چگونگی وقوع آن استناد نمی کنیم، نکته ی مهم در باره ی مشروطه هدف شکل گیری همچین جنبشی است که شاید بتوان تعریف «خسرو شاکری» دراین باره را بیان کرد : « در مورد ایران ، تعریفی که در فاصله ی بین مشروطیت تا انقلاب 1357 از سوی هواداران راستین دموکراسی ، آزادی و حاکمیت ملی داده می شد این بود که به طور خلاصه مشروطه عبارت است از حاکمیت مردم و این مجلسی که منتخب مردم است باید تمام تصمیمات مربوط به سرنوشت کشور و ایرانیان را اتخاذ بکند و شاه هم یک مقام تشریفاتی است. این البته منطبق بود یا باید با جزییاتی که در قانون اساسی و متمم آمده بود انطباق پیدا می کرد که متأسفانه باید گفت همواره آزادی کامل مردم را تأمین نمی کرد، اما برای دوران خودش به مراتب مترقی تر بود و از آنچه پیش از آن در مملکت ما حاکم بود» (1)<br />شاکری در جای دیگر آن مقاله می نویسد : « بر خلاف انقلاب کبیر فرانسه که هر سال، پس از گذشت بیش از دویست سال، ده ها کتاب در موردش منتشر می شود، در ایران هر ده سال هم یک کتاب در مورد مشروطیت بیرون نیامده است و ما از نظر شناخت تاریخ مان بس عقب هستیم . مملکتی که از نظر شناخت تاریخ خودش عقب باشد مسلماً نمی تواند کشوری باشد که پیشرفت فرهنگی، سیاسی و اقتصادی بکند و بتواند دموکراسی را متحقق نماید .» (2)<br />---------------------------------------<br />(1) فصلنامه باران، شماره 12-11<br />(2) همان . </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1550732463080944637-5459489992967873174?l=duzakh.blogspot.com' alt='' /></div>میثم رضاوندhttp://www.blogger.com/profile/07551244647116368781noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1550732463080944637.post-24437832461661923452007-07-30T08:12:00.000-07:002007-08-03T15:31:37.447-07:00<a href="http://i15.tinypic.com/627jris.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://i15.tinypic.com/627jris.jpg" border="0" /></a><br /><div><div><div><div align="justify">چهره ی زردش مرا یاد چهره ی ماه می اندازد وقتی که نمره ی روزها از 14 بیشتر نیست .</div><div align="justify">پاک مثل عقیق زرد انگشتر مادربزرگ و صاف مثل سطح براق شیشه ی عینک خدا ... </div><div align="justify">این روزها به آسمان که نگاه می کنم به یاد قبرستان و شب یلدا، تازه می فهمم که خدا چرا گریه می کند و چرا سطح قبرستان همیشه تر است بی باران و بی قطره ای آب ...</div><div align="justify">چرا ؟</div><div align="justify">برای اینان حتی نوشدارو پس از مرگ سهراب هم نیست ... بگذار گریه کنم ...</div><div align="justify">تقرب ... جرم و بلا ...</div><div align="justify">ما مگر چه قدر دوریم ؟</div><div align="justify">آنان مگر چه قدر نزدیک اند ؟</div><div align="justify">قصه ی تقدیر و قضا</div><div align="justify">نمی فهمم ...</div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1550732463080944637-2443783246166192345?l=duzakh.blogspot.com' alt='' /></div>میثم رضاوندhttp://www.blogger.com/profile/07551244647116368781noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1550732463080944637.post-52706334846256271312007-07-25T11:12:00.000-07:002007-07-25T12:31:13.458-07:00<div align="justify">پرشين بلاگ که چه عرض کنم ، اعتماد اعضاي اين سايت هک شد .<br />گفتند هک شده ايم و باور کرديم ولي بعد از مدتي فهميديم که خودمان و اعتمادمان هر دو با هم هک شده است .<br />پرشين بلاگ را بستيم و به خاطرات سپرديم تا مسؤولين نه چندان محترم اين سايت com را به بهانه ي هک ir بکنند ...<br />همچنان «com» مي مانيم و کام خود را به زهر سياست تلخ نمي کنيم ...<br />به ياد روزهايي که ساخت اولين وبلاگ را تجربه کردم به خانه اول خودم يعني blogger برگشتم و اگر هک نشود (!) مي مانم ...<br />...<br />..<br />.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1550732463080944637-5270633484625627131?l=duzakh.blogspot.com' alt='' /></div>میثم رضاوندhttp://www.blogger.com/profile/07551244647116368781noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1550732463080944637.post-85729756090579699712007-07-21T12:57:00.000-07:002007-07-30T08:26:51.385-07:00<div align="right"><span style="color:#ffffff;">بنام خداوند جان آفرین</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">زمین آفرین آسمان آفرین</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">بزرگ آفریینده ی بود و هست </span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">که بالا تر از دست او نیست دست </span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">«م.امید»<br />قصه شهر سنگتان از: </span></div><div align="right"><a href="http://duzakh.persianblog.ir/"><span style="color:#ffffff;">http://duzakh.persianblog.ir/</span></a></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">به اینجا منتقل شد .</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1550732463080944637-8572975609057969971?l=duzakh.blogspot.com' alt='' /></div>میثم رضاوندhttp://www.blogger.com/profile/07551244647116368781noreply@blogger.com12